**MuRaT**
 
Sende git, birak git, beni düsünme
Kader de hayat de, bosver üzülme
Alistim hasretin her türlüsüne
Ne zaman sevdimse ayrilik vardi
Alistim kaderin her cilvesine
Ne zaman sevdimse yanlizlik vardi
|
bırakma ...demiştim...
bir memur ailenin en küçük çocuğu olarak babamın tahininin çıktığı bir köye taşındık huzursuz dum okulumu bır koy okulunda okumaktansa sehırde medenıce okumak ıstıyordum kaydımı yaptırdı babam okula ılkokul 4 . sınıftan basladım koy okuluna benı bır sınıfa werdıler ogretmen koyde yabancı oldugumu bılıyordu we hangı sıraya oturmak ıstıyorsan otur dedı bana bır kızın yanı bostu sadece oraya oturdum hayatımı adadıgım gıdısıyle benı bıtıren ınsanla ılk o zman tanıstım ısmı altınay ıdı cocuk yasımda bıle onun guzellıgı benı cok etkılemıstı masmawı gozlerı gamze yanakları ıle arada bır bana donup gulusu yanlıs yazdıgım notlarımda kendı sılgısıyle defterımdekı hatayı sılmesı benı o mınık yasımda ona bagladı o donemlerde cocukca bır arkadaslıktı zaman ılerledıkce onsuz bır sanıye gecıremıyordum ya ben onlara gıdıp ders calısıyordum yada o bıze gelıyordu mukemmel bır paylasımcıydı yuregını sewgısını dostlugunu daha o yasta wermıstı bana ılkokulu bırlıkte okuduk we aynı sırada bıtırdık hep onunla hep ona bıraz daha alısarak orta okula gectıgımızde aıle mıze rıca ettık we bızı aynı okula yazdırdılar hatta aynı sıraya oturmamız ıcın babalarımız ogretmenlere adeta yalwardılar basarmıstık yıne aynı sıradaydık gerıde kalan ılkokul donemınde anladım kı onsuz hayat bana huzur wermıyordu yasımız olgunlastıkca o benı ben onu daha cok sewiyordum cocukca baslayan arkadaslıgımız sewgıye aska donusmustu orta okul yıllarımız bıtmek uzereyken .sehır merkezınde aılelerımız lıseye gectıgımız sırada ortak bır karar aldılar buna gore tek ew kıralayacak ıkımız aynı ewde kalacaktık annem de bızımle kalacaktı allahım o karar bıze ıletıldıgınde dakıkalarca sarmaş dolaş kutlamıştık bunu .ona asık olmuştum aynı duyguları oda paylaşıyordu we bunu fark eden aılelerımız okul bıttıgınde ewlendırelım dıye karar almışlardı bıleona tapıyordum artık haşa allaha sırk kosar gıbı gunah ıslercesıne sewıyordum ılk elını tuttugumda sakın bır daha bırakma demıstım yanakları kızarmıstı utnamıs we basını onune egmiş gülümsemişti we elımı sımsıkı kawramıstı artık hergun elele tutusup okula gıdıyor okuldan cıkarken elele dolasıyor gezıyor oyle gıdıoyrduk ewımıze arada bır ellerı terler we her terleyıste elını elımden kurulamak ıcın cekerdı bunu her yaptgında kızar elımı bırakma dıye azarlardım hep tamam tamam dıyerek gulumser we hızla elını awucuma sokustururdu hersey harıkaydı dunya cennet gıbıydı gozumuzde yıllar akıp gıdıyordu mutluluk ıcınde nıhayet lıseyı debıtırmek uzereydık karne donemı gelmıstı karnelerımızı aldık hıc kırık yoktu sewıncle sarıldık bırbırımıze elımı tuttu bunu kutlamak ıcın bır cafeye gıdıp kola ıcerek kutlayacaktık okulun az ılersınden gecen bır cakıl yol wardı her zaman toz duman ıcınde olurdu cakıllarla kaplıydı o yolun benım we olurcesıne sewdıgım ınsanın ayrılmasında bu kadar rol oynayacagını bılseydım hıc gırer mıydım neler wermezdım o yolu yurumemek ıcın elı yıne elımdeydı ansızın elını cektı terlemıstı yıne elı sanırım dort adım atmıstım donup yıne azarlıyacaktım cunku hem elımı bırakmıs hemde gerıde kalmıstı donup baktıgımda dunya basıma yıkılmıstı sankı gok kubbenın altında kaldım yerdeydı we yuzunden kan fıskırıyordu ne yapacagımı bılemedım uzerıne kapandım yuzune yapısmıs saclarını kaldırdıgımda hayatımı bıtıren o goruntuyle karsılastım bası kesılmıs bır tawuk gıbı cırpınıyordu suratına bır tas parcası bıcak gıbı saplanmıstı we bakmaya doyamadıgım mawı gozlerınden bırı akmıstı suratının yarısı yoktu hırlıyordu bana bırseyler solemek ıstıyor kanlı kaplı dıger gozunu temızlıyerek bana bır seyler demeye calısıyordu yoldan gecen bır kamyonun tekerının altından fırlayan bır tas suratına saplanmıstı olurcewsıne bır askı gelecegımızı bır kıbrıt buyuklugnde bır tas parcasının bıtırecegını bılmezdım donuk donuk hıc konusmadan yuzune bakmaktan baska bırsey yapmıyordum ellerını tuttum kaldırdım basını gogsume dayadı we ellerımı sıkısıkı tuttu akan kan ellerımıze damlıyordu yoldan gecen bır araba durmus bızı seyredıyordu hastanaeye yetıstırelım dedıgımde kanlı ıldugu ıcın almadı we kactı gıttı kımse arabaya almıyordu cewreye bakıp eden demekten ona donup senı sewıyorum benı bırakma dayan dmekten baska bırsey yapmıyordum 2 dakıkalık bır cırpınıstan sonra kucagımda oldu cennet olan dunya 5 dakıka da cehenneme dondu tam dokuz yıl oldu onu yıtırelı kendıme we baskalarına lan guwenımı yıtırdım suan bır hastanede bıtkısel hayattaymısım.......ne olur sız sız olun ellerı terlese bıle onu bırakmayınn....
___________________________________________________________________________
SEVEBİLME İHTİMALİ
Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan
Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam...
Ben seninle bir gün Veyselkarani'de haşlama yeme ihtimalini sevdim.
İlkokulun silgi kokan, tebeşir lekeli yıllarında
Ankara'da karbonmonoksit sonbaharlar yaşanırdı o zaman
özlemeye başladım herkesi...
Ve bu hasret öyle uzun sürdü ki, adam gibi hasretleri özlemeye başladım sonra..
Bizim Kemalettin Tuğcu'larımız vardı...
Bir de camların buğusuna yazı yazma imkanı...
Yumurta kokan arkadaşlarla paylaşılan kahverengi sıralarda,
solculuk oynamaya başladık..
Ben doktor oluyordum sen hemşire, geri kalanlar kontrgerilla...
Kırmızı boyalarla umut ikliminde harfler yazılıyordu pütürlü duvarlara ve
Türk Dil Kurumu'na inat bir Türkçeyle...
Ağbilerimizden öğrendik, S harfinden orak çekiç figürleri türetmeyi..
Ankara'ya usul usul karbonmonoksit yağıyordu.
Ve kapalı mekanlarda sevişmeyi öneriyordu haber bültenleri.
Oysa Ankara'da hiç sevişmedim ben.
Disiplin kurulunda tartışılan aşkım olmadı benim..
Sınıfça gidilen pikniklerde kıçımıza batan platonik dikenleri saymazsak..
Ankara'ya usul usul kurşun yağıyordu..
Ve belli bir saatten sonra sokağa çıkmamayı öneriyordu haber bültenleri.
Oysa hiç kurşun yaram olmadı benim
Ve hiç bir mahkeme tutanağında geçmedi adım
Çatışmaların ortasında sevimli bir çocuk yüzüydüm sadece
Sana şiirler biriktiriyordum fen bilgisi defterimde, ama sen yoktun
Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum, suni teneffüs saatlerinde
Okul servisi seni hep zamansız, amansızca bir lojman griliğine götürüyordu
Ben, senin benimle Tunalı Hilmi Caddesi'ne gelebilme ihtimalini seviyordum.
Ben, senin beni sevebilme ihtimalini seviyordum.
Yaz sıcağı toprağa çekiyor da tenimin çatlamaya hazır gevrekliğini
Sonra otobüs oluyordum, kırık yarık yolların çare bilmez sürgünü
Ne yana baksam dağ ve deniz sanıyordum
Muş ovasının yalancı maviliğini
Otobüs oluyordum bir süre
Yanımızdan geçen kara trenlerle yarışıyordum, yanağım otobüs camının garantisinde
Otobüs oluyordum
Bir ülkeden bir iç ülkeye
Çocukluğuma yaklaştıkça büyüyordum.
Zap suyunun sesini başına koyuyordum şarkılarımın listesinin
Korkuyordum
Sonra iniyordum otobüsten
Çarşıdan bizim eve giden, ömrümün en uzun,
ömrümün en kısa, ömrümün en çocuk,
ömrümün en ihtiyar yolunu koşuyordum.
Çünkü sonunda annem oluyordum, babam kokuyordum sonunda..
Soğuk ve şehirlerarası otobüslerde vazgeçtim çocuk olmaktan
Ve beslenme çantamda otlu peynir kokusuydu babam
Ben seninle bir gün Van'daki bir kahvaltı salonunda
Ben seninle sadece bilmek zorunda kalanların bildiği
bir yol üstü lokantasında
Ben seninle, Ağrı dağına mistik ve demli bir çay kıvamında bakan
Doğubeyazıt'ın herhangi bir toprak damında
Ben seninle herhangi bir insan elinin
terli coğrafyasında olma ihtimalini sevdim
Ben senin, beni sevebilme ihtimalini sevdim!
____________________________________________________________________________
Sen beni sevmekten gidince ben bana borçlu kaldım
Ya sen bana fazla geldin ya ben sana az kaldım
Gitme bir adım öteye gülüm bir adımda gurbet olur
Gitme bir nefes öteye gülüm her nefes hasret olur
Aşk yasaklandı artık halka açık yerlerde
El tutmak yol açıyor diye hesapsız
Susmalara kaldırdık tüm tutuşmaları
Yasak kelime oyunu yapmak
Yalan söylemek mecburi ve serbest ayyuka çıkmak
Artık yağmur sonraları toprak kokmak yok
Tomurcuklanmak günah
Ve bir insan gözü yüzünden 100 gün ardarda uyumamak
Kimse ölmesin diye
Kimsenin aklında her sevdalı verdiği sözü geri alacak
Güneşi ayı ve hatta hiç bir tabiat olayı
Şahit gösterilmeyecek hiç bir sevdaya
Ne deniyorsa onu atacak kalp
Ve süresi24 saate çıkarılacak meskun mahallerde ağlamanın
Sen sesini alıp gidince ben burda dilsiz kaldım
Ya sen bana fazla geldin
Ya ben sana az kaldım
Gitme bir adım öteye gülüm bir adımda gurbet olur
Gitme bir nefes öteye gülüm her nefes hasret olur
________________________________________________________________________
SANA BAKMAK
Her şey yapılabilir bir beyaz kağıtla
Uçak örneğin, uçurtma mesela
Altına konabilir bir ayağı kısa olduğu için
Sallanan bir masanın
Veya şiir yazılabilir süresi ötekilerden kısa bir ömür üzerine
Bir beyaz kağıda her şey yazılabilir, senin dışında
Güzelliğine benzetme bulmak zor
Sen iyisi mi sana benzemeye çalışan her şeyden
Bir gülden, bir ilk, bir sonbahardan sor
Belki tabiattadır çaresi senin bir çiçeğe bu kadar benzemenin
Ve benim bilinci nasırlı bir bahçıvan çaresizliğim
Anlarım bitkiden falan ama anlatamam
Toprağın güneşle konuşmasını
Sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla
Sen bana ışık ver bende filiz çok
Köklerim içimde gizlidir
Gelen, giden,açan, solan, bere, budak yok
Bir şiir istersin içinde benzetmeler olan
Kusura bakma sevgilim
Heybemde sana benzeyecek kadar güzel bişey yok
Uzun bir yoldan gelen tedariksiz katıksız bir yolcuyum
Yaralı yarasız sevdalardan geçtim
Koynumda bir beyaz kağıt boşluğu
Her şeyi anlattım olan, olmayan, acıtan, sancıtan
Bilsem ki sana varmak içindi
Bütün mola sancıları, bütün stabilize arkadaşlıklar
Daha hızlı koşardım, sever adım gelirdim
Gözlerinin mercan maviliğine
Sana bakmak suya bakmaktır
Sana bakmak bir mucizeyi anlamaktır
Sana sola bakmadan yürüdüğüm yollar tanıktır
Aşk sorgusunda şahanem, yalnız kelepçeler sanıktır
Ne yazsam olmuyor çünkü bilenler hatırlar
Hem yapılmış hem yapma çiçek satanlar
Bahçıvanlar değil tüccarlardır
Sen öyle göz, sen öyle toprak ve güneş ortaklığı
Sen teninde cennet kayganlığıyken
Sana şiir yazmak, ahmaklıktır
Bir tek söz kalır dişlerimin arasında
Ben sana gülüm derim, gülün ömrü uzamaya başlar
Verdiğim bütün sözler sende kalsın isterim
Ben sana gülüm derim
Gül, sana benzediği için ölümsüz
Yazdığım bütün şiirler
Sana başlayan bir kitap için önsöz
Sana bakmak, bir beyaz kağıda bakmaktır
Her şey olmaya hazır
Sana bakmak suya bakmaktır
Gördüğün suretten utanmak
Sana bakmak bütün rastlantıları reddedip
Bir mucizeyi anlamaktır
Sana bakmak Allah?a inanmaktır
_______________________________________________________________________________
Sevgiliye Mektup Hikayesi
KIZDAN SEVGİLİSİNE MEKTUP
Elime son kez aldim kagit kalemi, Bu sana son mektubum. Postaci son bir kez haber getirecek...Benden sana. Canim bilirim aldirmazsin hiçbirseye, Ne sevgiye ne de hislere. Simdi elimde bir sigara var, Bugün çok içtim. Bilirim kizacaksin, "Içme demistim" diyeceksin,
Ama ben yine ayni cevabi verecegim: Dertliyim. Son kez bu kalp derdinle dolu. Bu mektubumda Seni ne kadar sevdigimi Özledigimi yazmayacagim. Artik degistim ben. Seninm umursamaz tavirlarindan biktim SERSERIM. Takmiyorum artik ben de seni. Hani bende bir resmin varya, Arkadasima verdim SERSERIM. Çok begenmis seni, "Al senin olsun" dedim Ama dikkat etmesini de söyledim, Olur ya çikarsaniz "Boynuzlamasin seni" dedim. Yüzünün seklini görmeni isterdim SERSERIM. Bu mektup digerine benzemiyr degil mi? Dün gece yiktin, öldürdün beni SERSERIM. Dilindeki hece bir kursun gibi saplandi yüregime. Tüm gece kanadi durmadan, Gözlerim doldu aglayamadim. Yataklara düstüm ne zamandir. Ama iyi oldu aslinda Seni umursamiyorum artik, Sen ne demistin SERSERIM. "Üzülme!" Üzülmüyorum zaten gülüyorum, Bu acilarin getirdigi mutsuzlugu seviyorum. Lanet olsun sana SERSERIM.
Bu kadar degersiz miydi sevgim? Biliyorsun ben seni çok sevdim. Bu sana son mektubum SERSERIM. Yak istersen,istersen baskalarina okut. Ya da evet Içip içip agla, Ama sunu bil ki bu sana son mektubum. Bundan sonra hain yazar mezar tasinda Bir ölüsün artik sen hatiralarimda...
SERSERIDEN CEVAP
Bugün hiç beklemedigim bir anda, Mektubunu aldim GÜZELIM. Son mektubum demissin, inanmam Sen dayanamazsin bensizlige, Erirsin,bitersin günden güne. Bak ne diyorum GÜZELIM Gönlün olsun,birkaç gün daha çikalim Sevinirsin belki. Hediye olur ya da bir elma sekeri. Sen bensiz yapamazsin GÜZELIM. Seni öptügüm o ilk ani hatirla, Nasil da çocuklar gibiydin, Bayilacaksin diye korkmustum GÜZELIM. Ben senin gibi neler geçirdim elimden,
Bilirim haberim yok sevmeden, sevilmeden. Sen beni gerçekten sevdin mi GÜZELIM? Sana bu mektubu meyhaneden yaziyorum, Biraz önce birkaç çocuk dövdük GÜZELIM, Onlarin serefine içiyoruz. Bak GÜZELIM!Ben sana ne demistim hatirlamiyorum "Üzülme" yazmissin Sahiden dedim mi? Içkiliyken herhalde, bilirsin. "Yiktin" yazmissin Sahiden yikildin mi? Umursamazsin sanmistim Takmazsin diye ummustum, Ama madem beni umuttun, Bu sana son sözüm olsun
Ben de seni sevdim haberin olsun GÜZELIM.
KIZIN ARKADASIN'DAN SERSERIYE
Seni tanimiyorum serseri, Ama arkadasim seni çok sevdi. "Son mektup" demisti dogru, Hem o seni çoktan unuttu. Seni çok begendim be serseri, Belki seversin, belki de... "Güzelim" demissin bizimkine, Ben de seni zevkli bilirdim. Ben ondan daha güzelim. Bak serseri! Ben seni ondan daha çok severim. Telefon numarami yaziyorum,arkada, Onu aradigin gibi beni de ara. Ayrica senin güzel gariplesti bu ara "Kalbim agriyor" diyor, doktor bir teshis koyamiyor.Aman canim o da bir baska, Aglasa da gülüyorum der etrafa Sakin unutma beni ara.
SERSERIDEN ARKADASA
Bak kizim ben seni sevmedim daha en basta, Ben güzelimi sevdim herseyden çok. O bana "serserim" derdi canindan koparcasina, Sen ise "serseri" diyorsun sokakta kalmisçasina.
Senin gibi arkadas olmaz olsun. Güzellige gelince,kimse yarisamaz benim GÜZELIMLE. Simdi birak bunlari "son mektup" derken yalan sanmistim Daha beter içer oldum, Her gece sarhosum. Bir daha ki mektupta güzelimden bahset bana. Simdi gerçekten mutlu mu? Yoksa baskasini mi seviyor? Hasta demistin,kalbinden hasta Yoksa bu ask hastaligimi? Benden baskasi ile... Çabuk yaz arkadas Herseyi arkadas, herseyi anlat bana.
Anladim ki yasayamam ben onsuz bu dünyada.
ARKADASTAN SERSERIYE
Afedersin serseri yanlis yapmisim ben, O seni gerçekten çok sevmis. Son nefesinde bile adini söyledi, Yüregim parçalandi,anlayamazsin. éSERSERIM" deyisini duysaydin gözleri kapanirken.Askin öyle sarmis ki bedenini Kaybedince, yasayamadi öldü iste. Son mektunda ne yaptin? Içip içip agliyor musun? O simdi mezarinda huzurlu yatarken, Yilanlara bile seni anlatir süphen olmasin. Zaten mezar tasinda
"SENI SEVMISTIM SERSERI"
Yazisini görünce anlarsin. Belki bir umut vardi yasamasinda, Ama senin de ciddi olmandi. "Birkaç gün çikalim" demissin ona. "Elma sakari olur" demissin. Iste o vurdu senin güzelini, Indi zavallicigin yüregine. Simdi mezarinda derin bir uykuda, Sevgisi de sonsuzlasti onunla. Aslinda o hiç istemedi öldügünü bilmeni Ama dayanamadim yazdim iste. Simdi ne yaparsin,nasil yasarsin? Içer misin, adam mi döversin? Sen de onu sevmissin öyle yazmissin,
Öyleyse birak askiniz yasasin.
SERSERININ ODASINDAKI NOT ;
Sana GeLiyorum GüzeLim..
SeNi SeviyoRum GüzeLim...
|
BUKEZANLADIM
Bu kez anladım
Kuru dallardan yapma
Bi köprüden geçiyorum
Ben ordaydım
Erbabı yalnızları
Yutan kentler biliyorum
Bu kez anladım
Hüzünlerden bozma
Mutluluklar yaşıyorum
Ben ordaydım
Acemi aşıkları
Boğan sular biliyorum
Ne müttefik belli
Ne sığınakların yeri
Kaybettim bugün kendimi, hükümsüzdür
Sonu yok bunun, boşluklardan boşluk beğendim
Vazgeçtim bugün herşeyden halsiz şu kalbim
Kan revan içinde hep kanamaz denen yerlerim
Hem suçsuz hem güçsüz hem halsiz...
Bu kez anladım
Kartonlardan yapma
Siperlere pusuyorum
Ben ordaydım
Huzurlu zamanları
Yıkan sonlar biliyorum
|
|
*****
..Ey UmUdU gÖkTe ArAyAn YüReK
.GenÇLiğiN KaLßinDe SakLı oLaNı n€ ZaMaN Öğr€n€c€k?.
$aNaR Mı$ıN ßu DevRaN ßöyL€ $ür€c€K....
€L߀tt€ HüZnüN ß!rGüN ß!t€c€k..
|
-_-
heRkSi İNS@N s@nıP s@çM@L@dım...
|
aslihatice-вαкαℓıм ѕααт кαç؟؟؟
-_-
heRkSi İNS@N s@nıP s@çM@L@dım...
|
|
