pardon ben size aşığım dedim
ama ben ilk görüşte aşka inanmazdım
nasıl oldu bende bilmiyorum
kendimden şüphe ediyorum
boş zamanlarımda seni düşlüyorum
size gerçekten aşıkmıyım
zaman geçiyor seni ilk gördüğüm yere gidiyorum
belki yeniden görürüm
bu sefer cesaretimi toplar konuşurum diye
konuşsam ne olacakki ?
ben ilk görüşte aşka inanmam inanamam
tanımadığım birisiyle yapamam diye beynim kabul etmez seni
geçmişe bakıyorum o an birde
o kadar süre tanıyıp aşık oldum dediğim kızlar geliyor aklıma
ne oldu sanki sonu hüsranla bitti
hadi cesaretini topla git konuş diyor beynim
ne kadar kötü olabilirki sonu
en fazla bi hayal kırılığı daha
bir kaç gün matem daha hepsi bu
pardon ben size aşık oldum ilk görüşte
sakıncası yoksa tanışabilirmiyiz?
09 Temmuz 2008 11:05 | yorum ekleyin
Soğuk ve pahalı İnternet Caferlerde vazgeçtim chat yapmaktan Ve arka cebimde beş parasız bir cüzdan kokusuydu babam
Ben seninle bir gün ICQ da karsılaşabilme ihtimalini sevdim kare bloğun matematikçi kokan kahverengi sıralarında grafikercilik oynamaya başlamıştık Ben Mouse oluyordum sen klavye Kırmızı boyalarla umut iklimine harfler yazıyorduk Paint te Ve de Microsoft a inat korsan bir yazılımla Bizim Memik YANIK larımız vardı Bir de delphi'de birkaç satırdan oluşan program yazma imkanı
İstanbul'a usul usul kükürt dioksit yağıyordu Ve belli bir saatten önce İnternete bağlanmamayı öneriyordu Türk Telekom
Oysa ben 20 den önce hiç bağlanmamıştım BBS de tanıştığım bir sevgilim olmadı benim Hacker larin ortasında masum bir İnternet sapığıydım sadece
Sana şiirler yazmıştım Times New Roman fontunda Ama sen yoktun... Ben senin benimle sabahlara kadar Web sayfası tasarlama ihtimalini seviyordum Elektrik kesintileri toprağa çekiyordu sinirlerimin çatlamaya hazır gerginliğini Sonra browser oluyordum Kırık dökük çalışmayan linklerin çare bilmez sürgünü ne yana baksam hantal serverlar ve deniz sanıyordum IP havuzunu Yanımdan gecen 56K modemlerle yarışıyordum Yanağım ATX kasanın garantisinde The Microsoft Sound.wav sesini basına koyuyordum şarkılarımın listesinin Sonra çıkıyordum laboratuardan güney kampüsten kuzey kampüse giden ömrümün en uzun ömrümün en kısa ömrümün en lavuk ömrümün en angut yolunu koşuyordum. Çünkü sonunda Soyut Matematik oluyordu Teorem ispat kokuyordum
Soğuk ve pahalı İnternet Caferlerde vazgeçtim chat yapmaktan Ve arka cebimde beş parasız bir cüzdan kokusuydu babam
Ben senin benimle sadece bilmek zorunda kalanların bildiği bir İnternet cafede Ben senin benimle herhangi bir kampüsün bilgisayar labaratuarinda Ben senin benimle Beşiktaş'a mistik ve demli bir ay kıvamında bakan Taksim'in herhangi bir İnternet Cafesinde surf yapabilme ihtimalini sevdim
Ben senin bana Bir e-mail atabilme ihtimalini sevdim. Ben sizin bana bir yazı gönderebilme ihtimalinizi sevdim..
14 Ocak 2007 22:44 | 7 yorum
< Geri 1 İleri >