Bir eskicide kalan
Ardıma bakmadan gidiyorum
Bir daha geçmeyeceğimi bildiğim yollardan
Her adımda dağılıyorum
Bir parçam,ellerimden düşer gibi,
Kayıp gidiyor benden
Bir köşede gülüşümü bırakıyorum
Bir gece yıldızlara bakarken,gözlerimi
Sokak lambalarında, sessiz gölgelerimi
Günbatımının kızıllıklarında çocukluğumu,
Gündoğumlarında,sabah çiğlerine karışan gözyaşlarımı
Siyah beyaz bir fotoğrafta düşlerimi
Oysa düşlemek ne güzeldi çocukken
Nerden bilirdim yaşamın
Böyle parçalanarak süreceğini
Ve ömrümün,kendimi toplamakla geçeceğini
Bir yap-bozum sanki,
Tek parçamı bile bulamadan,
Yeniden dağılıveriyorum
Nerede başladı bu
Hatırlamadığım kadar uzakta kaldı ilk kırıntılarım
Her yiten parçada sessiz bir çığlık attı yüreğim,
Sel olup aktı da,kimseler görmedi
Sessizce gelip toplamasını bekledim
O hep beklenen,ama hiç gelmeyenin
Yüreğimde bir telaş,bir heyecan;
-Beni tamamla artık ! -der gibi çırpınan
O değil miydi daha yolun en başında
Bin parçaya bölünüp dağılan
İstesem de bulamam yüreğim
Bir daha geçmeyeceğim bir yolda,
Bir eskiciye bıraktım seni,paramparça
Çığlıkların paçalarımdan süzülüyor,
Kimseler görmüyor
İşte böyle sürüyor yaşam
Yolun birinde eksilip,
Bir başkasında biraz artan
Kim geri getirebilir,
Bir daha geçmeyeceğim bir yolda,
Bir eskicide kalan ,
O bir parçası hep eksik yüreği şikayet |
değil kardeşim değil dal yeşil gök mavi değil
