--rapim-ve-ben-- | 28 Eylül 2007 14:46 |
şikayet
--PASTORİZE DÜŞLER--
kareli defterlerindeki zamanın formülüyle büyüyen bir çocuk
elleri herdaim nemli taşıdı gözleri gibi derin mavi bir boncuk
oksijen almayan oyuncakları çevresindekilerden daha sadık
her iç çekişinde dumanlı bir mazide kaybolup giderken tanıdık
yüzlerdeki karanlık gülümsemelerde kaybolan gururu hep buruk
oranı yüksek alkolün vuran bu kalp atışlarında gizli hep kurak
bir serap mı ağzı kurumuş dudaklarında iki hece hep malup
sevgilerden yaptığı kırık legolarında saklı üzüntüler bulup
dokunamadığı teninde hissederken mutluluğu bir ruh olup
uçardı takılı protez kanatlarıyla kanayan yaralarını kurutup
sayfaları bitik defterlerinde kalan yedi yaprağınla hasretini
çekerdi içine titrek parmaklarındaki kaleminde sarılı özlemi
kurumuş gözyaşları kucakladığı peluş bebeklerinde gizli
sırtı duvara dayalı güçbela ayakta zamana direnen bekçi
düşünceleriyle ardına kapanan kaç çelik kapı deldi
kimseye değil galip gözüken değerlere karşı asiliği
diline takılan her heceydi silahında ateşlenen mermi
hep kader bu derbeder keder taşır kelimelerde sendeler heceler
boğuk nefeslerimde kalan duman sigaram kül tablasına gülümser
delik ceplerimde umudu taşıdım yarına kifayesiz bu cümleler
yastıkaltı saklanır bir peri için tüm bu pastorize düşler