blog : tunalim : alanturka

İnsanların varacağı hedefler, ideallerinin niteliğine göre şekillenmektedir. Büyük buluşların, büyük fetihlerin, büyük devletlerin temelinde yatan en önemli sebep; kurulan hayallerin ve ideallerin büyük olmasındandır.

“Gök kubbe çadırım, güneş bayrağımdır!” deyip, kuracağı imparatorluğun büyüklüğünü hayal ederken, onu korumanın yolunun da cesaretten geçtiğini; “Ulu Allah’ım! Ne kadar korkak Türk varsa hepsini helak et!” sözleriyle dile getiren Oğuz Kağan gibi…

“Ey Türk! Üstte mavi gök çökmedikçe, altta yağız yer delinmedikçe senin ilini ve töreni kim bozabilir?!” diyen Bilge Kağan gibi…

“Ya İstanbul beni alır, ya ben İstanbul’u” diyen Fatih Sultan Mehmet Han gibi…

“Bağımsızlık benim karakterimdir” deyip, “Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur!” parolasıyla, işgal olmuş ve bitap düşmüş bir milleti ve devleti ayağa kaldıran Mustafa Kemal Atatürk gibi… Büyük ideallere ve dolayısıyla hedeflere sahip liderlerle bu güne kadar geldik.

Asırlara dayanan bir geçmişten bu güne kadar gelen Büyük Türk devletlerinden, son kalemiz Türkiye Cumhuriyeti Devletini, “AB’siz olmaz, biz bize bir şey yapamayız” diyerek, düşmanlarımızla stratejik ortaklıklar kurarak, milli hedeflerden uzaklaşarak, korumada sıkıntı çeker bir vaziyet aldık.

Mustafa Kemal Atatürk, henüz işgalden yeni kurtulmuş ve Cumhuriyetimiz yeni kurulmuş olmasına rağmen gelecek için endişelerden kurtulamamış, milletimizin asla rehavete kapılmaması gerektiğini işaret ederek, “Nutuk”ta bakın nelere değinmişti;

Türk gençliğine bıraktığım emanet

“Saygıdeğer Efendiler,

Sizi günlerce işgal eden uzun ve teferruatlı nutkum, nihayet geçmişe karışmış bir devrin hikâyesidir. Bunda milletim için ve gelecekteki evlâtlarımız için dikkat ve uyanıklık sağlayabilecek bazı noktaları belirtebilmiş isem kendimi bahtiyar sayacağım.

Efendiler,

Bu nutkumla, millî varlığı sona ermiş sayılan büyük bir milletin, istiklâlini nasıl kazandığını, ilim ve tekniğin en son esaslarına dayanan millî ve çağdaş bir devleti nasıl kurduğunu anlatmaya çalıştım.

Bugün ulaştığımız sonuç, asırlardan beri çekilen millî felâketlerin yarattığı uyanıklığın eseri ve bu aziz vatanın her köşesini sulayan kanların bedelidir.

Bu sonucu, 'Türk gençliğine emanet ediyorum.

Ey Türk gençliği!

Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyeti'ni, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir.

Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek dahilî ve harici bedhahların olacaktır. Bir gün, istiklâl ve Cumhuriyet'i müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şerâitini düşünmeyeceksin! Bu imkân ve şerâit, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklâl ve Cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler.

Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zapt edilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şerâitten daha elîm ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. Hattâ bu iktidar sahipleri, şahsî menfaatlerini, müstevlîlerin siyasi emelleriyle tevhid edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir.
Ey Türk istikbalinin evlâdı!

İşte, bu ahval ve şerâit içinde dahi vazifen, Türk istiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur!”

Şimdi herkesin, elini vicdanına koyarak ciddi bir muhasebe yapması gerekmektedir. Ya ideallerimizi büyütüp, büyük hedeflere varmak için; milli bir oluşa, milli bir duruşa, milli bir ekonomiye yöneleceğiz. Ya da küçük ve basit hayallerin batağında boğulup, sahte dostlarımızın tuzağında yok olup gideceğiz.

Son söz, Hazreti Mevlâna’mızın olsun; “Can konağını aramadaysan, cansın. Bir lokma ekmek arıyorsan, ekmeksin. Şu nükteyi biliyorsan işi biliyorsun demektir: Neyi arıyorsan o’sun sen."

Uğur Kepekçi-- TUNALIM...

http://technorati.com/faves/seherlerim

Have a nice day...Çiçeklerin dansı

http://tunalim.livedigital.com/?no_editorial=1

HUKUK DEVLETİNİN DEVAMINDAN YANA MIYIZ?

AKP iktidarlarında eskiye nazaran kamuoyunda daha sıklıkta kullanılan ve vatandaşın ağzında sakız olan en popüler sözcükler; “demokratik laik devlet”, “hukuk devleti”, “demokrasi”, “insan hakları” olarak sıralanabilir. Hak arayanlar, hak çalanlar, kanundan yana olanlar, kanunları çiğneyenler; hemen herkesin kullandığı-sığındığı da bu terimler olmuştur. İlk sıralar bu terimlerin masumca amaçlar için kullanıldığı zannına kapılanlar, “karamanın koyunu sonra çıkar oyunu” misali, zaman geçtikçe milletimizin önüne kurulan sinsi tuzaklar olduğunu anlamaya başlamışlardır. Bu tuzakları anlamak konusunda şimdilik milletimiz pek de mahir sayılmamaktadır.
Çünkü millete rağmen; demokrasi ve hukuk ihlalleri hiç bu kadar sıklıkla yaşanmamıştı..!

***
İş o kadar çığırından çıktı ki; vatanın bölünmez bütünlüğünü parçalamak niyet ve gayretinde olanlar bile demokrasiden insan haklarından çekinmeden bahsedebilmekte, hukuk devletinin ilkeleri çiğnenmektedir.
Teröre ve terör örgütüne destek verdikleri açıkça meydana çıktığı iddia edilen, mecliste grubu bulunan bir parti hakkında kapatma davası açılmıştır. Açılan dava olumlu ya da olumsuz neticelenir, onu zaman gösterecektir. Neticeyi yargıya bırakmak lazımdır; eğer hukuktan bahsediyorsak!. Yargıya intikal eden bir davanın selameti için sıradan işlerde bile konuşma yasağı getirilirken, hukuk devletinin temsilcileri, şaşırtıcı konuşmalarla yargıyı etkilemek yoluna başvurmaktadırlar.

***
Şu ifadelere ibretle bakmanızı rica ediyorum değerli okurlar;
Başbakan R. T. Erdoğan; “DTP’yi kapatırsak dağa çıkarlar”.
Adalet Bakanı M. Ali Şahin; “DTP’nin kapatılma davasından mutluluk duymadım”.
Eski TBMM Başkanı Hüsamettin Cindoruk; “DTP'yi mecliste muhafaza etmek demokrasi icabıdır"
Bu ifadeleri kullanan insanlara; “Bu ülke, muz cumhuriyeti mi, yoksa Mustafa Kemal Atatürk’ün bizlere emanet ettiği ‘demokratik laik hukuk devleti mi?” diye sorsanız; mutlaka; “hukuk devletidir” derler.

***
Eğer bu ülkede hukuk olduğundan bahsediyorsanız, hukuk dışı hareket eden kim olursa olsun, ona hak ettiği cezayı gönül rahatlığıyla vermek lazımdır. Hukukun üstünlüğüne değer veren ecdadımız; “şeriatın kestiği parmak acımaz” demişler.
Şimdi ne yapalım yani, AB, ABD makamlarına yaranmak, onların takdirlerine mahzar olmak için devletin hukuk nizamını da; suçluları af etmek üzerine mi kuralım? Vatanın bölünmez bütünlüğüne kast edenleri, asker, sivil demeden, kundaktaki bebeklere varıncaya kadar katledenleri cezalandırmaktan vaz mı geçelim?
Birilerinin rahatı kaçacak diye, birileri dağa çıkacak diye, ya da batılı sahte dostlarımız istiyor diye; demokrasi, insan hakları, hukuk gibi terimleri, amaçları dışına çıkarıp haksızlık adına mı kullanalım?

***
Vah benim milletim ne günlere kaldık..! Kanunlar kanunsuzlara, hukuk hukuksuzlara çiğnetilmeye kalkışılıyor. Böylece vatan toprakları ayağımızın altından yavaş yavaş değil, alabildiğince hızla kayıyor.
Bu arada Abant’ta anayasa değişiklikleri hakkında yapılan toplantılarda yapılan konuşmalara bakılırsa; “Anayasanın değişmezleri değiştirilmeli” fikirleri seslendirilmeye başladı bile…
İki olayı birleştirirseniz; kapatma davası açılan partiyi kapatmak şöyle dursun, İmralı sakinine meclis yolu bile açılabilir (dağa çıkmasın da mecliste kalsın denildiğine göre). Tabii ki, batılı dostlarımız, nasıl ve ne zaman emrederlerse (!)..
Bu kadar garabet yaşanırken; yetkili yetkisiz herkes şu soruyu kendine sormak zorundadır; “Hukuk devletinin devamından yana mıyız?

Uğur KEPEKÇİ--

İSLAM,TARİHTE ORTADOĞU'YA BARIŞ VE HUZUR GETİRMİŞTİR.

ATATÜRK ÖZDEYİŞLERİ

Yorulmadan beni takip edeceğinizi söylüyorsunuz. Fakat arkadaşlar, yorulmadan ne demek? Yorulmamak olur mu? Elbette yorulacaksınız. Benim sizden istediğim şey yorulmamak değil, yorulduğunuz zaman dahi durmadan yürümek, yorulduğunuz dakikada da dinlenmeden beni takip etmektir. Yorgunluk her insan, her mahlûk için tabii bir halettir, fakat insanda yorgunluğu yenebilecek mânevi bir kuvvet vardır ki, işte bu kuvvet yorulanları dinlendirmeden yürütür. Sizler, yani yeni Türkiye’nin genç evlâtları, yorulsanız dahi beni takip edeceksiniz.
Çalışmak demek, boşuna yorulmak, terlemek değildir. Zamanın gereklerine göre bilim ve teknik ve her türlü uygar buluşlardan azami derecede istifade etmek zorunludur.
Hiç bir zafer gâye değildir. Zafer, ancak kendisinden daha büyük olan gâyeyi elde etmek için gerekir en belli başlı vasıtadır. Gâye, fikirdir.

Zafer, bir fikrin istihsâline (elde edilmesine) hizmeti nispetinde kıymet (değer) ifade eder. Bir fikrin istihsâline dayanmayan bir zafer pâyidar olamaz (yaşayamaz). O, boş bir gayrettir.

Her büyük meydan muhare-besinden, her büyük zaferin kazanılmasından sonra yeni bir âlem (dünya) doğmalıdır, doğar. Yoksa başlı başına bir zafer, boşa gitmiş bir gayret olur.

Dünyada her şey için, medeniyet için, hayat için, başarı için en hakiki mürşit ilimdir fendir.

Din bir vicdan meselesidir. Herkes vicdanının emrine uymakta serbesttir. Biz dine saygı gösteririz. Düşünüşe ve düşünceye muhalif değiliz. Biz sadece din işlerini, millet ve devlet işleriyle karıştırmamaya çalışıyor, kaste ve fiile dayanan taassupkar hareketlerden sakınıyoruz.

Biz kimsenin düşmanı değiliz. Yalnız insanlığın düşmanı olanların düşmanıyız.

İki Mustafa Kemal vardır: Biri ben, et ve kemik, geçici Mustafa Kemal… İkinci Mustafa Kemal, onu “ben” kelimesiyle ifade edemem; o, ben değil, bizdir! O, memleketin her köşesinde yeni fikir, yeni hayat ve büyük ülkü için uğraşan aydın ve savaşçı bir topluluktur. Ben, onların rüyasını temsil ediyorum. Benim teşebbüslerim, onların özlemini çektikleri şeyleri tatmin içindir. O Mustafa Kemal sizsiniz, hepinizsiniz. Geçici olmayan, yaşaması ve başarılı olması gereken Mustafa Kemal odur!

Benim naçiz vücudum elbet bir gün toprak olacaktır, ancak Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar kalacaktır.

Bu millete çok şey öğretebildim ama onlara uşak olmayı bir türlü öğretemedim.

Beni görmek demek mutlaka yüzümü görmek demek değildir. Benim fikirlerimi, benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız bu yeterlidir.

Süngülerle, silahlarla ve kanla kazandığımız askeri zaferlerden sonra, kültür, bilim, fen ve ekonomi alanlarında da zaferler kazanmaya devam edeceğiz.

Zafer, “Zafer benimdir” diyebilenindir. Başarı ise, “Başaracağım” diye başlayarak sonunda “Başardım” diyebilenindir.

Türk Milleti bağımsız yaşamış ve bağımsızlığı varolmalarının yegane koşulu olarak kabul etmiş cesur insanların torunlarıdır. Bu millet hiçbir zaman hür olmadan yaşamamıştır, yaşayamaz ve yaşamayacaktır.

Milletimiz davranışlarında ve gayretlerinde sarsılmaz bir bütünlük gösterdiği için başarılı olmuştur.

Ne kadar zengin ve müreffeh olursa olsun, istiklâlden mahrum bir millet, medenî insanlık karşısında uşak olmak mevkiinden yüksek bir muameleye lâyık sayılamaz.

Özgürlük ve bağımsızlık benim karakterimdir. Ben milletimin en büyük ve ecdadımın en değerli mirası olan bağımsızlık aşkı ile dolu bir adamım. Çocukluğumdan bugüne kadar ailevî, hususî ve resmî hayatımın her safhasını yakından bilenler bu aşkım malumdur. Bence bir millete şerefin, haysiyetin, namusun ve insanlığın vücut ve beka bulabilmesi mutlaka o milletin özgürlük ve bağımsızlığına sahip olmasıyla kaimdir. Ben şahsen bu saydığım vasıflara, çok ehemmiyet veririm. Ve bu vasıfların kendimde mevcut olduğunu iddia edebilmek için milletimin de aynı vasıfları taşımasını esas şart bilirim. Ben yaşabilmek için mutlaka bağımsız bir milletin evladı kalmalıyım. Bu sebeple milli bağımsızlık bence bir hayat meselesidir. Millet ve memleketin menfaatleri icap ettirirse, insanlığı teşkil eden milletlerden her biriyle medeniyet icabı olan dostluk ve siyaset münasebetlerini büyük bir hassasiyetle takdir ederim. Ancak, benim milletimi esir etmek isteyen herhangi bir milletin, bu arzusundan vazgeçinceye kadar, amansız düşmanıyım.

Milli egemenlik öyle bir nurdur ki, onun karşısında zincirler erir, taç ve tahtlar batar, mahvolur. Milletlerin esirliği üzerine kurulmuş müesseseler her tarafta yıkılmaya mahkumdurlar.

Cumhuriyet fikir serbestliği taraftarıdır. Samimi ve meşru olmak şartıyla her fikre saygı duyarız.

Gerçi bize milliyetçi derler. Ama, biz öyle milliyetçileriz ki, işbirliği eden bütün milletlere hürmet ve riayet ederiz. Onların milliyetlerinin bütün icaplarını tanırız. Bizim milliyetçiliğimiz herhalde hodbince ve mağrurca bir milliyetçilik değildir.

Milli mücadelelere şahsî hırs değil, milli ideal, milli onur sebep olmuştur.

Türk çocuğu ecdadını tanıdıkça daha büyük işler yapmak için kendinde kuvvet bulacaktır.

Milli his ile dil arasındaki bağ çok kuvvetlidir. Dilin milli ve zengin olması, milli hissin gelişmesinde başlıca etkendir. Türk dili, dillerin en zenginlerindendir. Yeter ki, bu dil şuurla işlensin. Ülkesini, yüksek bağımsızlığını korumasını bilen Türk milleti, dilini de yabancı diller boyunduruğundan kurtarmalıdır.

Bir dinin tabiî olması için akla, fenne, ilme ve mantığa uygun olması lazımdır.

Her fert istediğini düşünmek, istediğine inanmak, kendine mahsus siyasi bir fikre sahip olmak, seçtiği bir dinin icaplarını yapmak veya yapmamak hak ve hürriyetine sahiptir. Kimsenin fikrine ve vicdanına hakim olunamaz.

Türk Milletinin istidadı ve kesin kararı medeniyet yolunda, durmadan, yılmadan ilerlemektir.

Medeni olmayan insanlar, medeni olanların ayakları altında kalmaya mahkumdurlar.

Büyük dinimiz çalışmayanın insanlıkla hiç ilgisi olmadığını bildiriyor. Bazı kimseler çağdaş olmayı kâfir olmak sayıyorlar. Asıl küfür onların bu zannıdır. Bu yanlış tefsiri yapanların maksadı İslâmların kâfirlere esir olmasını istemek değil de nedir? Her sarıklıyı hoca sanmayın, hoca olmak sarıkla değil, dimağladır.

Arkadaşlar, efendiler ve ey millet, iyi biliniz ki, Türkiye Cumhuriyeti şeyhler, dervişler, müritler, meczuplar memleketi olamaz. En doğru, en hakiki tarikat, medeniyet tarikatıdır.

Biz dünya medeniyeti ailesi içinde bulunuyoruz. Medeniyetin bütün icaplarını tatbik edeceğiz.

Bizim devlet idaresinde takip ettiğimiz prensipleri, gökten indiği sanılan kitapların dogmalarıyla asla bir tutmamalıdır. Biz, ilhamlarımızı, gökten ve gaipten değil, doğrudan doğruya hayattan almış bulunuyoruz.

Milletimiz her güçlük ve zorluk karşısında, durmadan ilerlemekte ve yükselmektedir. Büyük Türk Milletinin bu yoldaki hızını, her vasıtayla arttırmaya çalışmak, bizim hepimizin en kutlu vazifemizdir.

İnsan topluluğu kadın ve erkek denilen iki cins insandan mürekkeptir. Kabil midir ki, bu kütlenin bir parçasını ilerletelim, ötekini ihmal edelim de kütlenin bütünlüğü ilerleyebilsin? Mümkün müdür ki, bir cismin yarısı toprağa zincirlerle bağlı kaldıkça öteki kısmı göklere yükselebilsin?

Ey kahraman Türk kadını, sen yerde sürünmeye değil, omuzlar üzerinde göklere yükselmeye layıksın.

Anaların bugünkü evlatlarına vereceği terbiye eski devirlerdeki gibi basit değildir. Bugünün anaları için gerekli vasıfları taşıyan evlat yetiştirmek, evlatlarını bugünkü hayat için faal bir uzuv haline koymak pek çok yüksek vasıflar taşımalarına bağlıdır. Onun için kadınlarımız, hattâ erkeklerimizden çok aydın, daha çok feyizli, daha fazla bilgili olmaya mecburdurlar; eğer hakikaten milletin anası olmak istiyorlarsa.

Ben icap ettiği zaman en büyük hediyem olmak üzere, Türk Milletine canımı vereceğim.

Gençler cesaretimizi takviye ve idame eden sizlersiniz. Siz, almakta olduğunuz terbiye ve irfan ile insanlık ve medeniyetin, vatan sevgisinin, fikir hürriyetinin en kıymetli timsali olacaksınız. Yükselen yeni nesil, istikbal sizsiniz. Cumhuriyeti biz kurduk, onu yükseltecek ve yaşatacak sizsiniz.

Benim naçiz vücudum nasıl olsa bir gün toprak olacaktır. Fakat Türkiye Cumhuriyeti ebediyen yaşayacaktır.

Sizler, yani yeni Türkiye’nin genç evlatları! Yorulsanız dahi beni takip edeceksiniz… Dinlenmemek üzere yürümeye karar verenler, asla ve asla yorulmazlar. Türk Gençliği gayeye, bizim yüksek idealimize durmadan, yorulmadan yürüyecektir.

Biz cahil dediğimiz zaman, mektepte okumamış olanları kastetmiyoruz. Kastettiğimiz ilim, hakikati bilmektir. Yoksa okumuş olanlardan en büyük cahiller çıktığı gibi, hiç okumak bilmeyenlerden de hakikati gören gerçek alimler çıkabilir.

Müsbet bilimlerin temellerine dayanan, güzel sanatları seven, fikir terbiyesinde olduğu kadar beden terbiyesinde de kabiliyeti artmış ve yükselmiş olan erdemli, kudretli bir nesil yetiştirmek ana siyasetimizin açık dileğidir.

Mualimler! Yeni nesli, Cumhuriyetin fedakâr öğretmenleri ve eğiticileri, sizler yetiştireceksiniz. Ve yeni nesil sizin eseriniz olacaktır. Eserin kıymeti, sizin maharetiniz ve fedakârlığınız derecesiyle mütenasip bulunacaktır.

Milleti kurtaranlar yalnız ve ancak öğretmenlerdir. Öğretmenden, eğiticiden yoksun bir millet, henüz millet namını almak istidadını keşfetmemiştir.

Dünyanın her tarafından öğretmenler insan topluluğunun en fedakâr ve muhterem unsurlarıdır.

Okul sayesinde, okulun vereceği ilim ve fen sayesindedir ki, Türk milleti, Türk sanatı, Türk iktisadiyatı, Türk şiir ve edebiyatı bütün güzellikleriyle gelişir.

Türkiye’nin asıl sahibi ve efendisi, gerçek üretici olan köylüdür. O halde, herkesten daha çok refah, saadet ve servete müstahak ve layık olan köylüdür. Onun için, Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin iktisadi siyaseti bu aslî gayeye erişmek maksadını güder.

Ekonomik kalkınma, Türkiye’nin hür, müstakil, daima daha kuvvetli, daima daha refahlı Türkiye idealinin belkemiğidir.

87 YIL EVVEL…ADAM GİBİ BİR ADAM KONUŞUYOR...

“Bazı arkadaşların yoksulluk içinde bu büyük dâvanın başarılamayacağını zannederek, memleketlerine dönmek arzusunda olduklarını duydum. Arkadaşlar! Ben sizleri bu millî dâvaya silâh zoruyla davet etmedim, görüyorsunuz ki sizi burada tutmak için de silâhım yoktur. Dilediğiniz gibi memleketlerinize dönebilirsiniz. Fakat şunu biliniz ki, bütün arkadaşlarım beni yalnız bırakıp gitseler, ben bu Meclis–i Âli’de tek başıma kalsam da, mücadeleye ahdettim. Düşman adım adım her tarafı işgal ederek Ankara’ya kadar gelecek olursa, ben bir elime silâhımı, bir elime de Türk bayrağını alıp Elma Dağı’na çıkacağım. Burada tek başıma son kurşunuma kadar düşmanla çarpışacağım. Sonra da bu mukaddes bayrağı göğsüme sarıp şehit olacağım. Bu bayrak kanımı sindire sindire emerken, ben de milletim uğruna hayata veda edeceğim. Huzurunuzda buna and içiyorum” (1920–Birinci Büyük Millet Meclisi’nin gizli celsesinde, Gazi Mustafa Kemal).
Görülüyor ki, Gazi Mustafa Kemal,en zor günlerde, memleketin dara düştüğü anlarda bile dik duruşunu, vakarını sürdürüyor ve izzet sahibi dedelerinin, dedesi, dedemiz Sultan Alparslan’ın izinde yürüdüğünü tüm dünyaya ilan ediyor.
Hatırlayalım ki; ceddimiz Sultan Alparslan da 1071 Ağustos ayında bir Cuma sabahı, özellikle kefen renginde giydiği cübbesi ile konuşurken, Malazgirt ovası şu tarihi cümlelerle çınlıyordu:
“Ey askerlerim! Eğer şehid olursam bu beyaz elbise kefenim olsun, zaferi kazanırsak önümüzde çok hayırlı günler olacaktır. Ey askerlerim ve kumandanlarım! Daha ne zamana dek biz azınlıkta düşman çoğunlukta olmak üzere, böyle bekleyeceğiz. Düşmanı yenersek arzu ettiğimiz netice hasıl olacaktır. Yoksa şehit olarak Cennete gideceğiz. Beni izlemek isteyenler gelsinler. Geri dönmek isteyenler serbestçe dönsünler. Onlara hiçbir ceza verilmeyecektir. Bugün burada ne emreden bir sultan, ne de emir alan bir asker vardır. Ben de sizlerden biriyim ve sizinle birlikte savaşacağım.”
Benzer cümleler, yüzyıllar sonra İran üzerine sefere çıkan Yavuz Sultan Selim’in, askerden gelen çatlak sesler üzerine atının üzerinde söylediği meşhur hitabesinde yer alacaktır.
İlk meclisin gizli oturumunda Gazi Mustafa Kemal’in cümlesini ve devam eden aylarda ve yıllardaki mücadelesini elime alıyorum, diğer elime de Sulatan Alparslan’ın cümlesini alıyorum ve önümde de ceddimiz Yavuz’un meşhur nutku olmak üzere diyorum ki; Alparslan ile Atatürk’ün arasına,Yavuz ve Fatih ile Atatürk arasına giren kara kediler defolun. Her biri Müslüman Türk milletinin bağrından filizlenmiş eşsiz devlet adamlarıdır. Her biri, ait oldukları milletin izzeti, şerefi, şahsiyeti ve haysiyeti için serden ve candan geçmeyi şeref bilmiş şerefli dedelerimizdir.
Geçtiğimiz on yıllar içinde, güya siyaset yapan kimi siyasetçiler, bir konuşmanın içinde onlarca defa Fatih’i, Yavuz’u zikrettikleri halde bir defa dahi Mustafa Kemal’i anmayarak yeni nesillere en büyük kötülüğü yapmışlardır.
Gazi Mustafa Kemal’in, dedemiz sultan Alparslan’ın, Fatih’in, Yavuz’un izinde olduğuna dair daha yüzlerce belge ve bizzat uygulama bulabiliriz. Şimdi sormanın tam vaktidir;
Beş yıldır ülkeyi yönetenler, Ankara’nın şerrinden Brüksel’in şefaatine sığınanlar, ABD’yi doğal müttefik ve stratejik ortak ilan edenler ve maalesef ülkemizi beş yılın sonunda tanınmaz hale getirenler kimin, kimlerin izindedirler?
Camiden yeni çıkmış hacıma bir soru daha; Ankara’nın şerrinden Brüksel’in şefaatine sığınan sayın Arınç ve ekibi mi daha Müslüman yoksa, tek başıma da kalsam bir elimde tabancam diğer elimde de Türk bayrağı olmak üzere son kurşunuma kadar çarpışır şehit olurum diyen Mustafa Kemal mi?

Aziz Karaca--TUNALIM..

tunalim

blogum

HEDEFLER İDEALLERE GÖRE ŞEKİLLENİR

HUKUK DEVLETİNİN DEVAMINDAN YANA MIYIZ?

İSLAM,TARİHTE ORTADOĞU'YA BARIŞ VE HUZUR GETİRMİŞTİR.

ATATÜRK ÖZDEYİŞLERİ

87 YIL EVVEL…ADAM GİBİ BİR ADAM KONUŞUYOR...

son yorum alan yazılarım

reklamlar

blog etiketlerim

son yazdığım bloglar