Vatan savunmasında görev alan her vatan evladını kahpe kurşunlara kurban verdikten sonra hemen herkesin ağzında bir sloganımız vardır; “şehitler ölmez, vatan bölünmez”
Evet gerçekten de kutsal değerler uğruna(vatan, namus, bayrak, din) canını seve seve verebilenler peygamberlikten sonra en kutsal makam olan şehitlik makamına ulaşır. Şehitler hakkında ayet-i kerime ve hadis-i şerif olarak bir çok müjde bulunmaktadır. Özelikle şehitlerin diğer ölülerle karıştırılmaması, onların Allah katında çok özel yerlere sahip oldukları hakkında bildirilen Al-i İmran suresindeki şu ayetler çok manidardır:
“Allah yolunda öldürülenleri sakın ölüler sanma. Bilakis onlar diridirler,Rableri katında Allah’ın, lütfundan kendilerine verdiği nimetlerin sevincini yaşayarak rızıklandırılmaktadırlar. Arkalarından kendilerine ulaşamayan (henüz şehit olmamış) kimselere de hiçbir korku olmayacağına ve onların üzülmeyeceklerine sevinirler.
(Şehitler) Allah’ın nimetine, keremine ve Allah’ın, mü’minlerin ecrini zayi etmeyeceğine sevinirler.” (Al-i İmran / 169.170.171)
Şehitlerin Allah katındaki yerleri asla tartışma yada şüphe konusu olamaz, ancak bizim üzerinde durmak istediğimiz, “vatan bölünmez” temennisidir. Elde edilmesi gereken bir başarının, zaferin mutlaka bir bedeli bir yolu vardır. Gereken yol ve yordam takip edilemezse, o hedefe varış da mümkün olmayacaktır. Bu durum aynı zamanda eşyanın tabiatı denilen ilahi kuralın ta kendisidir.
“Vatan bölünmez” ama bölünmemesi için gerekenler yapıldıktan sonra(!)
Vatanın bölünmesi için oynanan oyunlara alet olunup, gerekli duruş ve mücadele yapılmadan, düşmanın kucağına sığınıp adeta onlardan medet umar bir yapı arzeden bir yapıyla, “vatan bölünmez” ifadesi ancak bir temenniden öteye gidemez.
Endişemiz, korkumuz; gidilen yolun bölünmeye doğru gidiyor olmasıdır. Allah muhafaza elin gavurlarının bölücü darbeleri korkarım bizi lime lime böler de bir daha bir araya gelemeyiz.
Tarihten gelen soyluluğumuza, asaletimize, zaferlerimize, liderlerimize güvenip; "bu millet ve devlet asla yıkılmaz, bölünmez, yok olmaz" sözlerle gibi övünmek, gaflete düşmek, zamanları çoktan geride kaldı. Zaman Türk milletinin kendi ayakları üzerinde durarak kendi projeliyle ayakta kalma zamanıdır.
Meseleyi biraz daha iyi anlatabilmek için İslam tarihinden “uhut” savaşından bahsetmek istiyorum;
Bildiğiniz gibi Uhut savaşı öncesinde Peygamber Efendimiz(sav) savaş taktiğini belirlemiş, savaşacak kişi ve yerlerini bizzat tayin etmişti. Sonradan Okçu tepesi diye anılan tepeye 50 kişilik bir okçu grubu görevlendirdi. “Her ne pahasına olursa olsun burayı terk etmeyin” dedi.
Çetin geçen savaşı Peygamberin ordusu kazanmak üzere idi..! Okçular; savaşı kazandık zannıyla ganimet toplamak için görev yerlerini terk ettiler.
Savaşı kazandığı zannıyla okçuların ganimet paylaşmak için yerlerini terk etmelerini fırsat bilen müşrik ordusu tekrar toparlanıp, kaybettikleri savaşı tekrar kazandılar. Ve İslam ordusu kazandığı bir savaşı geri kaybetti.
Buradan çıkarılacak ders şudur; “Allah’ın kainatta koyduğu kurallara uyulmadığı taktirde içinde alemlere rahmet olarak gönderdiği peygamberi bile olsa, onları zaferden mahrum bırakıyor”
Bakınız bu konuda ders alınması içinde şu ayeti kerimeyi indiriyor;
“Andolsun, Allah, izniyle, onları (müşrikleri) kırıp geçirdiğiniz sırada size olan vadini gerçekleştirdi. Nihayet sevdiğiniz şeyi (zaferi) size gösterdikten sonra, za’f gösterdiniz. (Peygamber’in verdiği) emir konusunda tartıştınız ve emre karşı geldiniz. İçinizden dünyayı isteyenler de vardı, ahireti isteyenler de. Sonra sizi denemek için onlardan yüzünüzü çevirdi. (Kaçıp hezimete uğradınız. Buna rağmen) sizi bağışladı. Allah mü’minlere karşı çok lütufkârdır.”(Al-i İmran / 152)
Zaferden sonra gösterilen zaaflar kazanılan zaferleri bile geri kaybetmeye sebep olmaktadır. Uhut örneklerden sadece biridir. Örnekleri dünya tarihinde, özellikle de kendi tarihimizde mevcuttur.
Şimdi elimizi vicdanımıza koyarak kendimize soralım; Allah aşkına biz AB den ABD den emir(pardon tavsiye) almadan ne zaman kendi başımıza hareket edeceğiz? Büyük devlet olmanın kurallarına göre ne zaman davranacağız?
Yazımızın başında ne demiştik; “şehitler ölmez vatan bölünmez” Şehitler canlarını vererek ölmüyor, geleceklerini kurtarıyor ama, biz vatanı bölünmekten koruyabilecek miyiz?
Allah korktuğumuza uğratmasın!
Uğur Kepekçi
TUNALIM...
blogum, vatan ile ilgili yazılar (5)KENDI ELINLE TESLIM OLMAK... Gençler; Sizlere emanet edilen Cumhuriyet'e sahip çıkınız. Ulusu yönetenlerin sınırlı görüşlerini aşmak sizlerin görevidir!
Avrupa içimize girmişti. Siyasetiyle, şirketiyle, okullarıyla, gazetecileriyle ve tabii askeriyle... Tam olarak bütünleşmiştik. Elitimiz, siyasetçimiz, iş çevrelerimiz bu bütünleşmeyi büyük ölçüde onaylamışlardı. Yabancı orduların askerleri ile futbol maçları yapıyor, turnuvalar düzenliyorduk. Biz Avrupa'ya daha o zaman girmiştik. Elitimiz onlarla daha o zaman iç içe, kucak kucağa oturmuştu. Türkiye bölünmüş de ne olmuş sanki? Ermeni'si, Rum'u ve diğerleriyle gül gibi geçinip gidiyorduk. Bu bütünleşmeyi bozmaya ne gerek vardı. Hazır bütünleştiğimiz Avrupalıları ülkemizden çıkarmak için onlarla savaşmaya ne gerek vardı? Şikâyet edecek ne vardı ki? Avrupalılar biz ne zarar vermişlerdi ki? Elitimiz memnundu, gerisi de hiç önemli değildi. Köylü, gariban kimin umurundaydı ki? - Şirketleri buradaydı: Ne güzel, iç ticaretimizi, dış ticaretimizi, dokumamızı, tütünümüzü, gazımızı, elektriğimizi, demiryollarımızı, denizyollarımızı onlar idare ediyorlardı. Bütün bunlar Batılılaşmanın, Avrupalılaşmanın unsurları değil miydi sanki? Bu Avrupalı ve Batılı şirketleri kovarak suyu, elektriği, gazı, demiryollarını millileştirmeye ne gerek vardı? Daha sonradan özelleştirerek tekrar aynı şirketlere satmaya çalışacağımıza en baştan onlara hiç dokunmamak daha uygun olmaz mıydı? - Sonra ne gerek vardı Mustafa Kemal 'in misyoner okullarını kapatmasına, onların faaliyetlerini yasaklamasına? Şimdi teşvik etmiyor muyuz? Devlet liselerini, üniversitelerini bile İngilizce, Fransızca, Almanca dili ve hocalarıyla donatmıyor muyuz? - Mondros ve Sevr bu bölgeyi ve insanlarını Avrupa'nın ve Amerika'nın himayesi altına bir güzel sokmuştu. Şimdilerde, onların ordularını içimize sokmak için Meclis'lerden karar çıkarmaya çalışıyoruz. Karar çıkmıyor, adamlar bize kızıyorlar. O zaman hazır gelmişler, yerleşmişler; karar çıkartmaya bile gerek yoktu ki. Gül gibi geçinip gidiyorduk. Esnaf memnun, kiliseler dolu, Avrupa ve Amerika parası akmayacak mıydı? Beyoğlu'nun eğlence yerleri de dahil olmak üzere... Kim demiş 'Kurtuluş Savaşı' diye?Kim çıkarmış bu Kurtuluş Savaşı'nı? Adamları kovmuşuz, hem de savaşarak. Yalnız askerlerini değil şirketlerini, misyonerlerini, okullarını da göndermişiz. Cumhuriyet diye, bağımsızlık diye, Atatürk ilkeleri diye kopmuşuz Batı'dan. Utanmadan şirketlerini ve okullarını bile millileştirmişiz. Halbuki biz Tanzimat'la birlikte, Avrupa'yla bütünleşmek için ''Gayri millileşmeyi, bir milli politika olarak benimsememiş miydik''?.. Avrupa'yla bütünleşmek istiyorsan ulusal değil ''gayri milli'' olacaksın. - Bak, bazı büyük sermaye çevreleri ne güzel söylüyorlar; her şey gayri milli olmalı diyorlar. Mallar dışarıdan gelsin, akıl, kültür ne varsa dışarıdan gelsin. Din, eğitim dışarıdan gelsin demiyorlar mı? - Bazı tarikatlar da bu görüşü savunmuyorlar mı? Ulusal bir şey yoktur, bize Avrupa ve Amerika himayesi gerekir demiyorlar mı? Bizim askerlerle olmaz, bize onların askerleri uyar diye düşünmüyorlar mı? 1919-1923 arasında ve Cumhuriyetin kuruluş yıllarında yaptığımız hataları şimdi düzeltiyoruz. - Balta Limanı Antlaşması'na rahmet okutan Gümrük Birliği belgeleri imzalıyoruz. - Avrupa Birliği'ne bir güzel, ''tek yanlı bağlanıyoruz'' . - Eğitimimizi gayri milli hale getirip misyoner okullarına destek veriyoruz. - Türk Hava Yollarımızı, Tekelimizi, denizyollarımızı, sigaramızı, telefonumuzu yeniden yabancı şirketlere teslim ediyoruz. - Kısacası yeniden Avrupa'nın ve Amerika'nın himayesi altına giriyoruz. Aynen işgal yıllarında olduğu gibi, aynen Mondros, Sevr yıllarında olduğu gibi Batı ile bütünleşiyoruz. Evet değerli okurlar bütün bu yazdıklarıma ''Bu bir cennet'' diyenler var; bu, ''Yeniden cehennemin içine girmektir'' diye düşünenler var. Ya siz hangi taraftasınız? Bu yazı, Prof. Manisali'nın "Ya Siz Hangi Taraftasınız" başlıklı köşe yazısından alınmıştır. TUNALIM... 24 Mart 2008 19:29 | yorum ekleyin VATAN GEMİSİ BATARKEN
08 Şubat 2008 02:37 | yorum ekleyin HEDEFLER İDEALLERE GÖRE ŞEKİLLENİR
29 Kasım 2007 11:03 | yorum ekleyin ŞEHİTLER ÖLMEZ, VATAN BÖLÜNMEZ(!)
28 Ekim 2007 10:17 | yorum ekleyin GELİN TÜKÜRELİM EHL-İ SALİB'İN O HAYASIZ YÜZÜNE!.. |
| Milli şairimizin yüzüne tükürülmesini istediği Ehl–i Salib kimdir? Geçen yüz yıl içinde yüzüne tükürülmesini affettirecek bir iyileşme, bir ehlileşme göstermiş midir? Hemen söyleyelim ki; ecdadımızın bu ifade ile kastettiği haçlı dünyasıdır ve geçen süre içinde bin kat daha fazla yüzüne tükürülmesi gereken cinayetlere imza atmıştır. Bazıları dindar Hıristiyanlardan, onlarla ittifaktan, onların tasaffisinden falan söz ediyor, bu kadar saf olmaya ya da Müslümanları bu kadar aptal yerine koymanın adına ne denir bilemiyorum fakat; İslam’ın ve Müslümanların baş düşmanı, can düşmanı olduklarını kimse inkar edemez. Kur’an’ın bir çok ayetinde işaret edildiği gibi, Yahudi ve Hıristiyanlar kendi aralarında ihtilafa düşseler bile her dönemde Müslümanlar aleyhine birleşmişlerdir. Bugün bile Onbir Eylül tiyatrosunun sahnelenmesi, ardından Afganistan işgali, onun ardından Irak’ın işgali, her iki işgalde de bir milyondan fazla Müslüman’ın katledilmesi haçlı–siyonist ortak senaryosudur ve ortaklaşa sahnelenmesidir. Ecdadımızın canı yandığı için, nice canlarını, ciğerparelerini onların saldırılarında kaybettikleri için, bizzat tecrübelerden hareketle aman dikkat diyor! Sadece şu iki mısra kulaklara küpe yapılmış olsaydı bir çok kayıptan kurtulacaktık ve bir çok şey kazanacaktık. Akif dedemiz ip ucu veriyor torunlarına: “Tükürün Ehl–i Salib’in o hayasız yüzüne! Tükürün onların asla güvenilmez sözüne!” Ehl–i Salib bir kere hayasızdır, utanma, sıkılma gibi hasletlerden uzaktır. Sudan bahanelerle, ipe–sapa gelmez gerekçelerle Müslüman yurdunu işgal eder, talan eder, katleder ve gerekçelerinin tamamının yalan olduğunun ortaya çıkmasından zerre kadar utanmaz ve yine pişkinliğe verir, hayasızcasına “Irak işgali iyi bir yatırım oldu” der ve sırıtır. AB macerası, kara sevdası, onların sözlerine asla ve asla güvenilmemesi gerektiğini tecrübe ile ortaya koydu. Dedemizin ikazına kulak verilseydi, “tükürün onların asla güvenilmez sözüne” uyarısı dikkate alınsaydı, her defasında AB bizi aldattı feryatları yükselmeyecekti. Burada dikkate şayan bir noktanın altını çizmek istiyorum; aynı tarihlerde yaşamış, aynı felaketlere şahit olmuş, o günün münevverlerinden iki insandan biri; “Tükürün Ehl–i Salib’in o hayasız yüzüne Tükürün onların asla güvenilmez sözüne” derken, haçlı dünyasının hayasızlığına, gaddarlığına, İslam düşmanlığına dikkat çekerken, bir diğeri, Hıristiyanların mazlumlarının şehit hükmünde olduğunu, Hıristiyanlarla ittifak edilmesi gerektiğini söylüyor. Sizce de dikkat çekici bir nokta değil mi? Akif dedemiz, başka şeylere de tükürün diyor: “Ey bu toprakta birer na’ş–ı perişan bırakıp, Yükselen, mekib–i ervah! Sakın arza bakıp; Sanmayın: şevk–i şehadetle coşan bir kan var… Bizde leşten daha hissiz, daha kokmuş can var! Bakmayın, hem tükürün çehre–i murdarımıza! Tükürün: belki biraz duygu gelir arımıza! Tükürün cephe–i lakaydına Şark’ın tükürün! Kuşkulansın, görelim, gayreti halkın tükürün! Tükürün milleti alçakça vuran darbelere! Tükürün onlara alkış dağıtan kahpelere! Tükürün Ehl–i Salib’in o hayasız yüzüne Tükürün onların asla güvenilmez sözüne! Medeniyet denilen maskara mahluku görün: Tükürün maskeli vicdanına asrın tükürün!” Milleti alçakça vuran darbelerin güncellerinden sayabilirsiniz; milletin beş paraya muhtaç edilişi, küresel tefecilerin insafına terk edilişi, tüyü bitmemiş yetimin hakkı olan kamu mallarının, seksen yıllık birikimlerin özelleştirme adı altında yine bu milletin ve bu vatanın can düşmanlarına peşkeş çekilişini… liste uzayıp gidiyor. Alkış dağıtan kahpeleri güncelleme işini de size bırakıyorum.Saygılarımla..         |
05 Ocak 2007 12:01 | yorum ekleyin
son yorum alan yazılarım
-
reklamlar
son yazdığım bloglar
Destekliyoruz: nedir ne demek, türkçe dil araçları
biz kimiz? | yasal bilgiler | beni oku | iletişim 2006-2007 © alanturka.com 10.1.073