wonderwall

BEYAZ ELLER (29 MART 2006)

30 Temmuz 2007 10:21 şikayet | etiketleri: beyaz eller

Tanışmalarının üstünden bir hafta geçmişti.O gün tatildi.Dört duvar arasında boğucu bir sıcak vardı, sokakta ise tozdan geçilmiyor, rüzgar adeta ortalığı birbirine katıyordu.
Koskoca gövdesiyle hüzün geldi, oturdu içine.Bu havalarda hep böyle hissederdi kendini.Yağmur yağacak diye geçirdi içinden, yada öyle olmasını istedi.Bu boğucu havanın dağılması için .Yağarsa yağmur, içindeki sıkıntıyı da hüznü de ellerinden tutup götürecekti beraberinde.Belki son altı gündür yani "onu" gördükten sonraki günler hep bu sıkıntı içinde geçti.Ne zaman onu düşünse içinde kelebekler uçuştuğunu hissediyordu ve bu kelebekler artık çok oluyordu.
Çok sevdiği bir filmi başa alıp tekrar tekrar izler gibi o tanışma anını kafasında en az bin kez yaşamıştı.Nasıl oluyordu da sadece tek bir insan tek seferde kocaman bir dünyayı böylesine değiştirebiliyordu?Ve insan onu hayatının miladı yapıveriyordu, geçmişteki her şeyin üstüne kocaman bir çizik çekerek.İnanamıyordu ama seviyordu işte, bundan emindi.
Yağmur yağmaya başlamış; ağaçlar, arabalar, evler ve gökyüzü yıkanmaya başlamıştı.Boğucu hava da gitmişti.Pencereden dışarıyı izlerken yapacak bir şeyler bulmalıyım, diye düşündü.Zaman öldürmek için, onu tekrar görebileceği zamanı çabucak getirebilmek için.Bugün pazardı ve saat daha öğlen ikiydi.Yani pazartesi sabahının sekizine daha koskoca 17 saat vardı. Koskoca 17 saat...Önce, uyusam zamanın yarısından çoğunda diye düşündü, sonra vazgeçti.
Müziklerinin olduğu bölüme gidip CD leri karıştırdı.Bazılarını ayırdı.Bunlar vazgeçemediği müziklerdi; uyurken, canı çok sıkıldığında, mutlu olduğunda,çok yalnız olduğunda yani her zaman dinlediği müzikler.Birini dinlemeye başladı:
"Şimdi öyle uzak ki geldiğim yollar
Yanlış bir öyküdeyim
Beni yeniden yaz"
Kendini tam da böyle hissediyordu.Aslında onu tanıyana kadar.Artık olması gereken yerdeydi, emin ellerdeydi, onu yeniden yazacak beyaz elleri bulmuştu.
Şarkı devam ediyordu ve o yarınki buluşmayı kafasında kuruyordu.Onu, belki hep beklediğini, gelmeyeceğini düşündüğünü hayal ediyordu.İçindeki kelebekler yağmurun içinde yeniden uçuşmaya başlamıştı bile.